این به اون در

روزی روزگاری یه بنده خدایی بود که گوسفند های ثروتمندان را می دزدید و سرشان را می برید و گوشتشان را بین فقرا تقسیم می کرد. شب و روز این شده بود کارش. یک نفر دیگر که بو برده بود بنده ی خدا را خفت کرد و بهش گفت : آخه آدم حسابی… این کارا چیه می کنی؟

بنده ی خدا گفت : کدوم کارا؟

طرف جواب داد: همین که از پولدارا گوسفند می دزدی ، گوشتشو می دی به فقرا…

بنده ی خدا گفت : هر چی ” لعنت بر پدر و مادرت ” که صاحاب گوسفندا می گن با هرچی ” خدا پدر و مادرت رو بیامرزه ” که فقرا می گن یر به یر ( این به اون در ) ، این وسط یه دست کله پاچه  گیر خودمون میاد می خوریم! حالا حکایت ماست